Te rozważania pokazują nam, że całe życie osobowe człowieka odbywa się na gruncie rodzinnym. Tak naprawdę człowiek żyje osobowo w rodzinie, ponieważ rodzina stanowi wspólnotę osobową wyznaczaną przez relacje osobowe. Dlatego życia i działania osobowego doświadczamy w rodzinie. A szczególnie jeśli założenie rodziny zostało wsparte i umocnione odniesieniem do Boga. Nie bez powodu powołanie do życia w rodzinie było we wszystkich kulturach wspierane kultem religijnym. Właśnie na tym polega znaczenie i ranga życia osobowego we wspólnocie rodzinnej.
Życie rodzinne uczy ludzi postępowania moralnego. Wychowanie moralne odbywa się i musi się odbywać w rodzinie, gdyż zależy ostatecznie od nawiązania relacji osobowych. Wspólne życie małżonków i dalej całej rodziny musi być oparte na relacjach osobowych, żeby członkowie rodziny mogli poradzić sobie ze wszelkimi trudnościami wspólnego życia. Wiemy, że ludzkie życie jest trudne i wymagające, tylko momenty w tym życiu są przyjemne lub łatwe. Jednak członkowie wspólnoty rodzinnej wzmocnieni siłami wiary, miłości i nadziei są w stanie radośnie iść przez życie.
Dlatego klęską dla ludzi staje się ideologiczne podważanie znaczenia rodziny. Jest to bowiem atak na samo osobowe człowieczeństwo ludzi. Dla człowieka nie ma przecież ważniejszej sprawy niż rozwój własnego życia osobowego poprzez budowanie swojej osobowości w sensie silnego charakteru moralnego. Nic innego nie jest w stanie obronić nas przed trudnościami życia. Bzdurą jest pokładanie nadziei w różnego typu instytucjach, one mogą pełnić jedynie doraźną pomoc. Musimy mieć świadomość, że człowiek jest istotą społeczną, co dla nas oznacza, że jest osobą wspólnotową i potrzebuje wspólnego życia, jakie daje mu rodzina złożona z bliskich mu osób. Obecność bliskich osób jest lekarstwem na każde zło. Jeżeli zabraknie takiej bliskości, to człowiek popada w samotność i depresję.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz